De Britse Gwilym Simcock (1981) is bekende pianist en componist met een interesse in klassieke muziek, maar vooral in de jazz. Hij studeerde aan de Royal Academy of Music in Londen. In 2005 kreeg hij een Engelse Jazz Award in de categorie ‘Rising Star’ en hij werd niet veel later verkozen tot Jazz Musician of the Year. In 2007 stond hij op het North Sea Jazz Festival. Critici noemen hem één van de meest getalenteerde muzikanten van zijn generatie. Zijn muziek is toegankelijk, transparant, maar ondertussen nog steeds vernieuwend. Gwilym Simcock is onlangs met zijn soloalbum Good days at schloss Elmau genomineerd voor de Barclaycard Mercury price – album of the year 2011.

I prefer the gorgeous freedom
Jazz is bij uitstek de muziekstijl waar het om muzikale vrijheid gaat. Simcock heeft een vijftal composities gemaakt op bestaande teksten rondom vrijheid. Deze cyclus heet
“I prefer the gorgeous freedom”, vernoemd naar het gedicht van Aleksandr Blok, dat ook voor één van de liederen gebruikt wordt. Een ander nummer is “I wish I knew how it would feel to be free”, een koorbewerking van het nummer van Nina Simone. Innis-free gebruikt de tekst van het gelijknamige gedicht van de Ierse dichter W.B. Yeats, waarin een verlangen naar voren komt de drukte van de stad te verruilen voor de gerieflijkheid van een hutje bij een meer: volledige vrijheid in de natuur. “No Rack: Everyone sang” gebruikt teksten van Emily Dickinson en Siegfried Sassoon en gaat uiteindelijk vooral om de vrijheid die het brengt om te zingen. “Homeward bound” valt het meest op, met als basis een tekst van Moazzam Begg, een voormalige Guantánamo Bay-gevangene. Dit poëziestuk verwoordt Begg’s gevoel ten tijde van zijn gevangenschap, een gevoel dat Simcock met zijn muziek nog versterkt: een aanklacht tegen de onterechte en onmenselijke vrij- heidsbeperking. www.gwilymsimcock.com

Kwartet uit alle windhoeken
Simcock speelt samen met zijn jazzkwartet, dat bestaat uit vooraanstaande musici met elk hun eigen geschiedenis. Bassist Yuri Goloubev (Moskou, 1972) stapte van een succesvolle carrière in de klassieke muziek over naar jazz. Hij is de jongste bassist in de geschiedenis van Rusland die ooit de Honored Artist of Russia in ontvangst heeft mogen nemen. Drummer Asaf Sirkis (1969) komt uit Israël, waar hij in aanraking kwam met allerlei wereldmuziek en zodoende een fascinatie voor ritme en muziek kreeg. Sirkis heeft een eigen trio, zijn laatste cd heet “Letting Go” (2010). Saxofonist en klarinettist Klaus Gesing won de eerste prijs van de ‘Jugend Jazzt Award’ (1988).

www.yurigoloubev.com | www.asafsirkis.co.uk | www.klausgesing.com

Gwilym Simcock
Gwilym Simcock komt speciaal voor het Wollebrand Muziek Festival naar Nederland om een concert te geven in samenwerking met Dario Fo, ondernemers in de kunst. Een avond vol meeslepende improvisaties en waterdichte composities. In maart van dit jaar nodigde Gwilym Simcock Dario Fo en jongeren van de vakklaszang van haar theaterschool Koperen Kees uit, om mee te werken aan zijn concert tijdens het “Movies that Matter Festival”. Simcocks compositiecyclus over vrijheid was één van de hoogtepunten van het festival. De samenwerking is hem zo goed bevallen dat hij heeft voorgesteld om speciaal voor de zangers van Dario Fo en Koperen Kees een stuk te componeren.

Recensent Mischa Andriessen, ( jazzenzo.nl) over het concert:
`Vertolkt door het kwartet en het geestdriftige, jonge Dario Fo koor kregen zijn heldere melodieën de passende directheid.’

‘Vijf stukken die even fris als vanzelfsprekend klinken. Complexe muziek die niet moeilijk in het gehoor ligt. Toegankelijk èn uitdagend.’

‘Het spanningsveld tussen vrijheid en verantwoordelijkheid kwam als vanzelf tot uitdrukking in de wisselwerking tussen kwartet en koor; tussen jazz en klassiek.’

‘Ronduit enerverend.’

‘Zijn lofzang op de vrijheid klinkt ongedwongen en nergens geforceerd.’

BBc website: “Simcock proves himself once again to be world-class.”

Chris Ingham Mojo: “Makes bebop sound like child’s play.”

The Daily Telegraph: “He’s a formidable musician as well as a formidable pianist, with a feeling for the way harmony can create architec- ture as well as momentary colours – a rare gift.”